Mahigit na kaming kuarenta anyos nina Jerry at Paeng pero pag nagkasama kami, para kaming mga batang kiti-kiti. Si Raphael, o Paeng na isang private Physician sa amin, hanggang sa ma-recruit bilang bahagi ng Royal Medical Unit sa Buckingham Palace. Ako, na dating Broadcast Executive, at si Jerry na noon ay Police Chief Inspector at Provincial Director ng Criminal Investigation and Detection Group sa Camarines Norte. Dalawangput-apat na taon akong naging Broadcast Journalist at ang dalawang pung tapon nito ay nakatoun sa pagpapatakbo ng news operations.

Live sex video chat online hndi-85

Live sex video chat online hndi video

Tawa kami ng tawa sa mga nakikitang bloopers sa airport. Napa-atras din ang babae at muntik ng matumba, ngunit dahil hindi ko nakita agad ang aking paanan, ako ang natapilok sa hinihila niyang bag. Nagawa ko ito sa dalawang pinakamalaking kumpanya ng broadcast television sa bansa, sa magkahiwalay na mga panahon.

Nung nakita namin ang isang lola, siguro mga setenta y singko na, na naka-boots, naka-shades, naka leather jacket, naka-shoal at naka mini-skirt na kitang kita ang mga litid sa hita muntik ng atakihin sa puso si Jerry sa katatawa. Sa kaa-atras dahil sa tawanan at kulitan, nasagi ko mula sa aking likuran ang isang ale. Mabilis kung naitukod ang aking tuhod sa sahig, ngunit hindi ang aking siko. Naka-upo pa rin ako kahit gusto na kung alalayan ni Jerry pero hindi ako makatayo dahil masakit ang aking tuhod at siko. Halos naging haligi na ako nang mga primetime newscasts mula english hanggang tagalog format.

Cellphone siguro ito ng babae na hindi niya napansing nahulog dahil sa mabilis na aksidente. Mag-aalas tres na ng hapon, tapos na akong mamili ng aking kailangan, nag pahinga ako sa isang coffee shop sa Cubao. “Hello..” “Hello, ako po si Emily, kaibigan ko po ang me ari ng number na yan, I-phone ang unit niya.” “I-Phone nga po yata ito. nasa office pa po ako eh, pero can we meet mga or ? Kaibigan niya ang may ari ng phone na nakilala niya una sa yahoo group na 40’s kalaunay naging viber friends. Tama 42 na yata.” Minsan, pag ang tao lumampas na sa kalendaryo, nalilimutan ng magbilang taon-taon. “Ay tamang tama, hanapin niyo kami sa facebook, meron kaming group dun, teka at ia-add ko kayo sa Facebook.” Facebook? Pero, hayaan mo at gagawa ako..” Natawa ang kausap ko. Muli siyang nagpasalamat sa pagbabalik ko ng cellphone ng kanyang kaibigan. Alam niyo kung iba-iba lang itatakbo na yan..” Sa isip ko, ano ba naman ang gagawin sa cellphone na yan. Ako mismo ang umaayos ng mga script mula sa mga senior desk editors at ako ang umaayos ng kabuuan ng newscast dahil dapat alam ko ang bawat kataga na bibitawan sa ere ng mga news presenter.

Iniwan ko ang mga gamit na dala ko sa terminal sa loob ng pinag bilhan ko ng ticket. Hindi ako sanay sa mga bagong gadget, pero ng ma-scroll ko ang screen, nakita ko ang pangalan at number ng huling tumawag. Nasa airport po kami kanina, pinilit naming ihabol pero hindi na namin naabutan..” “Naku, kaibigan niya po ako.. ” “Okey lang, tawag ka na lang po kayo kung saan..” Ibinigay niya sa akin ang lugar na malapit sa kanya at malapit sa akin. At tuwing nasa Manila daw ang kanyang kaibigan, siya ang tinatawagan at kasama nito. Marami siyang nai-kwento sa akin sa loob ng kalahating oras na kwentuhan sa Figaro. Bukod sa ang hirap gamitin, naduduling ako sa liit ng mga letra. News reader ang tawag ko sa kanila, dahil ni minsan ay hindi sila naki-alam sa script na ibinabato sa prompter.

Sa aking kanan napansin kung may papalapit na isang security guard kaya pinilit kung tumayo. Naglakad akong paika-ika upang isandal ang sarili sa poste hawak ang kanang siko. Nakapasok si Jerry sa Airport, matapos magpakilalang pulis at iwan ang kanyang badge at service pistol, pero mga kinse minutos lang ang lumipas, bumalik ito. Naghintay pa kami hanggang mga 20 minutes at patanaw-tanaw sa loob at paligid, pero hindi na ito bumalik sa aming lugar. Tawagan mo na lang yung mga nandiyan, baka may kamag anak at i-aarange niyo na lang kung pano makakabalik yan.” Bukod sa pag hatid kina Paeng, dinala ni Jerry ang kanyang sasakyan dahil pinarereport siya sa Crame, at ako naman, mamimili ng mga bagong gamit sa aking farm. Ipinakilala ko rin ang Digital News Gathering, na kahit nasaang lupalop ang news team na me dalang laptop, broadband at camera, makakapagpadala ng audio/video material ang reporter, gamit ang huge file streaming method na File Transfer Protocol o FTP. Ayoko ng basta kwento, gusto ko kwento na may koneksion sa mga tao.

Doun ko nakita ang isang i-phone na naupuan ko sa pagkalalaglag. Wala akong balak na tumagal sa Manila, kaya magbu-bus ako pabalik kinagabihan. Someone left this phone at the airport early morning today. Thanks.” Siguro mga sampung minuto lang, tumawag ang tinext ko kaya agad kung sinagot. Doun ko daw siya mahahanap pag may facebook na ako. Nabanggit niyang medyo hawig ako sa kanyang kapatid na lalake. Pinupunit ko ang script kung ang balita ay halimbawa asong nangagat ng tao, mas gusto ko kung, ‘kung tao ang kumagat sa aso.’ Brutal ako pagdating sensationalism, gusto ko may damdamin. Ayoko ng pinaiiyak ang subject lalo na’t namatayan, dahil walang puso at dahil tanga ang reporter kung magtanong. Hindi ko inaasahan, biglang nag-pop up ang private message window mula ki Cha. Buti na lang bago pa man naging masalimout ang aking buhay, maaga akong nakapag-asawa. Nakilala ko siya noong ako ay disc jockey sa isang FM station sa Manila, panahon nung ako ay nag-uumpisa pa lamang sa industriya ng media. Pulang mandirigma umano ayon sa kanila, na kalaunay pinaiksi sa aking palayaw na Red. Sa bigat ng aking obligasyon, kung minsan wala na akong panahon sa aking sarili. Kung pwede daw po, ibigay niyo na lang sa akin at ako na lang magpapadala sa kanya. O kaya talong ang kulay ng video dahil tinamad mag-white balance bago mag-shoot. CARL: Sana makahanap din ako ng lovelife na over 40.